Nic nie idzie tak jak trzeba

3 lata temu

Maraton trwa

Zostało odcinki do końca.
74min

Czy życie lepiej mieć pod kontrolą czy raczej sobie odpuścić i dać się ponieść?

A przede wszystkim: jak sobie radzić z irytacją, stresem, strachem i złością, kiedy rzeczy zaczynają się dziać inaczej niż było w planie.

Sprawa tak samo trudna dla chrześcijan co dla wszystkich innych. To zwykle duży problem w życiu. Niezależnie od tego co kto myśli o Bogu parę wskazówek z Biblii (i z doświadczenia) może się przydać każdemu.

Dyskusja

ula
3 lata temu

No i właśnie dlatego uważam, że Włochy uratowały mnie przed mną samą.
Każdemu, kto ma zapędy perfekcjonistyczno-kontrolujące, polecam wyjazd na Południe, do krain totalnego rozpiździelu:-)

O ile puszczanie kontroli, kiedy się wszystko wali, jakoś jeszcze ludziom wychodzi - na zasadzie ,,Nie mam już sam żadnych pomysłów, puszczę, a nuż się poprawi.", o tyle jak się człowiekowi dobrze wiedzie, puszczanie kontroli to jest dramat, bo ,,Puszczę i się wszystko rozdupcy."

Czy więc puszczać kontrolę, jak ci się powodzi? Jeśli tak - po co?

PS
Problem kuriera widmo też jest mi tu wyjątkowo dobrze znany. Dlatego nigdy Wam nic nie wyślę. Oprócz jak najlepszych myśli.

Marcin Mielcarski
3 lata temu

Martin w tym odcinku gadasz jak mistrz Yoda- "Do. Or do not. There is no try." :D

www.youtube.com

Elżbieta
3 lata temu

Trzymać kontrolę, puścić kontrolę- w zasadzie jesteśmy w jednym i drugim. Puszczanie jest procesem. Gdy przyglądam się życiu, to widzę że na początku chciałam kontrolować wszystko na zewnątrz, szczególnie dotyczyło to relacji najbliższych, tj. męża i dzieci i nie zdawałam zupełnie sprawy że nie jestem w stanie kontrolować swego własnego życia, uzależniona od niskiej samooceny i odziedziczonych przekonań i otoczenia. Dziś postrzegam to jako życie w obłędzie. Nie umiem powiedzieć co było główną przyczyną do wychodzenia, chyba głębokie poczucie duszenia się i pragnienie uzyskania wolności. Na początku szukałam tego w ruchach religijnych w Kościele. Prawdą jest że była to jakaś droga, lecz do pewnego miejsca. działo się tak że szybko stawałam się liderem, lecz też i tak samo szybko dostrzegałam nowy rodzaj podporządkowania delikatnie mówiąc. Na dziś jestem zdystansowana wobec form religijnych, a bardziej zorientowana na relację osobistą z Bogiem. Uczę się autentyczności na co dzień. Jestem typem działacza, miałam dużo aktywności zawodowych i życiowych, obecnie na emeryturze, lecz z dużym potencjałem żeby coś robić. Inspirujesz mnie Martin do zaprojektowania sensownego działania. :)

Paheu
3 lata temu

Teraz mi się przydało tego posłuchać, dziękuję.

Sebastian
2 lata temu

Dziękuję Martin, że mogłem trafić na Twoją osobę w sieci :) Lepiej późno niż wcale. Wsparcie leci do Ciebie a ja odpalam kolejny odcinek odwyku. Wielkie pozdrowienia!!

Podobne odcinki:

Bóg ojciec i Bóg szef 17

6 lat temu

36min

W Biblii są opisane różne rodzaje relacji człowiek-Bóg.

Jedną z nich jest syn-ojciec, inną uczeń-mistrz. I to nie jest jedno i to samo.

Trzeba jr znać, trzeba rozumieć, trzeba rozróżniać. A jak kto chętny to nawet można i stosować.

Co jeszcze?